Ποιήματα

 Από την ποιητική συλλογή: Βερενίκη. Αλφαβήτα 24 πύρινες φλόγες, μου άφησαν οι Μεγάλοι μου Πρόγονοι. Ανάβω φωτιές και σου προσφέρω θυσίες Θεά μου. Α) Αγάπη                                                                                             Από σένα όλα ξεκινούν  και σε σένα όλα καταλήγουν. Β) Βιβλίο. Όσο βαρύ και να είσαι, πάντα θα σε κουβαλάω με χαρά, γιατί μου έδωσες τόσα πολλά. Γ) Γάμος. Αρχαίο Ιερό Μυστήριο, που οι Εχθροί του Καλού , προσπαθούν να τσακίσουν. Δ) Δίπολο. Κάποτε ήμασταν Ένα, Άντρας και Γυναίκα, και ήμασταν δυνατοί. Μας έσπασαν στα δύο, για να μας ελέγχουν. Ε) Επανάσταση. Λέξη τόσο γλυκιά , γιατί, κρύβει μέσα της, την Ανάσταση. Ζ) Ζωή. Είσαι τόσο μικρή, μα συνάμα μεγάλη, σαν τα δυο μακρά σου φωνήεντα. Η) Ήλιος. Είσαι το κ...

 Από την ποιητική συλλογή: Βερενίκη 2) Βερενίκη 'Μορφέα μου, έλα!, άκουσα τη λατρεμένη φωνή σου, μέσα μου, να με καλεί. Έκλεισα το βιβλίο,  που διάβαζα  κι έτρεξα να σε βρω, Βερενίκη μου. Σε είδα καθιστή  στην αμμουδιά, σκυμμένη, να κρατάς κάτι στο χέρι. Χάιδεψα τα πράσινα μαλλιά σου  κι εσύ άπλωσες τη χούφτα σου , που είχε μέσα της ένα κοχύλι. Φίλησα την παλάμη σου  και κοίταξα τους κόκκινους γίγαντες  των ματιών σου. 'Θέλω να με ζωγραφίσεις'  μου είπες χαμογελώντας. Πήρα το κοχύλι και χάραξα έναν κύκλο. 'Μορφέα μου, σε λατρεύω!' μου είπες, 'μόνο εσύ ξέρεις  την πραγματική μου όψη.' 'Βερενίκη μου, είσαι η Καμπύλη, μια κυκλική οπτασία'  σου ψιθύρισα  στα γλυκά σου αυτιά. 'Πάμε!' μου είπες. Το πρωί ο ήλιος χάιδευε  τα δυο παιδιά του, αφήνοντάς τα να κοιμηθούν. Ξάνθος Οικονομίδης Σχόλιο Βερενίκη!!! Με μάγεψες πριν 40 χρόνια! Ήρθε η ώρα(κάλλιο αργά, παρά ποτέ)να σε τιμήσω.                ...

Από την ποιητική συλλογή :Βερενίκη 1) Λίλιθ Σε σκοτεινό δάσος ξύπνησα, με δάκρυα στα μάτια. Μια ελαφίνα με κοίταζε, περίεργη και σιωπηλή. Μακρινές αστραπές την τρόμαξαν όμως κι έφυγε! Απέμεινα μόνος. Και ξαφνικά μια λάμψη, με τύφλωσε! Ήσουν Εσύ! Η Αρχαία Θεά! Γονάτισα τρέμοντας μπροστά σου. Εσύ, έσκυψες, με φίλησες στο μέτωπο, χαϊδεύοντας τα μαλλιά μου, για να ηρεμήσω. '''Λίλιθ μου!'', ψιθύρισα και τα μάτια σου έλαμψαν από χαρά, σαν ιριδίζοντες ήλιοι κι εγώ έπεσα μέσα τους , σαν νέος Κομήτης! Ξάνθος Οικονομίδης Σχόλιο : Είναι περίεργο, η ποιητική συλλογή Βερενίκη, να ξεκινά ,με ένα ποίημα που λέγεται Λίλιθ. Εδώ, η αυτόματη γραφή ,κάνει το θαύμα της και ξεκινάω, τιμώντας την πρώτη γυναίκα του Αδάμ, η οποία ήταν επίσης φτιαγμένη από λάσπη, αλλά ο Αδάμ, ήθελε μια υποτακτική γυναίκα, οπότε φτιάχτηκε η Εύα. Δεν ξεχνάω βέβαια, ότι στη Βαβυλωνιακή μυθολογία, ήταν κακό πνεύμα (μα έχει και κάποιο καλό;).